HIV

Czym jest HIV?

HIV jest wirusem odpowiedzialnym rozwój zespołu nabytego niedoboru odporności (AIDS) – jednej z najgroźniejszych chorób przenoszonych drogą płciową.

Na świecie żyje ok. 37mln ludzi zakażonych wirusem HIV.

Mimo, że od 2005r. liczba zgonów z powodu choroby zmniejszyła się o 48%, tylko w Polsce każdego roku z powodu AIDS umiera a około 4,5 tysięcy osób, a 6 tysięcy ulega zakażeniu.

Codziennie 2-3 osoby dowiadują się o tym, że są zakażone.

Statystyki są oczywiście niedoszacowane, ponieważ ponad 70% Polaków nigdy nie wykonało badania w kierunku HIV!

Kto jest narażony na zakażenie?

W Polsce panuje przekonanie, że HIV dotyczy tylko pewnych środowisk (homoseksualistów, osób stosujących narkotyki dożylne..).

Coraz częściej jednak zakażeniu ulegają osoby heteroseksualne, wykształcone, nie podejmujące ryzykownych zachowań seksualnych.

Tak naprawdę każda osoba bez względu na wiek, pleć czy orientację seksualną może zachorować.

W jaki sposób  można ulec zakażeniu?

Jak powszechnie wiadomo wirus rozprzestrzenia się głównie drogą kontaktów seksualnych. Co ciekawe, ryzyko zakażenia u kobiet jest ok. 20 razy większe niż u mężczyzn.

Warto zaznaczyć, że nie każda osoba decydująca się na współżycie z nieleczoną osobą HIV+, ulegnie zakażeniu.
Udowodniono że stosowanie prezerwatyw może ograniczyć ryzyko transmisji wirusa. Oczywiście, nigdy ryzyko to nie jest zmniejszone do zera.

Zagrożenie istnieje również w przypadku kontaktu z krwią osoby zakażonej oraz podczas porodu i karmienia piersią – kiedy dziecko może zarazić się od matki.

Źródło: Medycyna Praktyczna

Wbrew powszechnemu przekonaniu wirus nie szerzy się poprzez poprzez pocałunki, przytulanie, uścisk dłoni czy dotykanie tych samych przedmiotów.

Źródło: Medycyna Praktyczna

Dlaczego wirus HIV jest tak niebezpieczny?

W przebiegu zakażenia dochodzi do zmniejszenia ilości białych krwinek, pełniących kluczową rolę w układzie odpornościowym organizmu.

W miarę rozwoju choroby osoba zakażona staje się coraz podatna na wszelkiego rodzaju infekcje. W zaawansowanym stadium, u nieleczonych pacjentów dochodzi do rozwoju ciężkich zakażeń bakteryjnych, wirusowych oraz grzybiczych. W osłabionym organizmie znacznie łatwiej rozwijają się też nowotwory.
W końcu banalna infekcja, wywołana przez potencjalnie niegroźny patogen, może okazać się śmiertelna dla osoby z upośledzonym układem immunologicznym.

AIDS to niezwykle przebiegła choroba

Osoby zakażone przez długi czas nie prezentują żadnych objawów klinicznych.

Szacuje się, że 30% zakażeń HIV w Polsce pozostaje niewykrytych.

Samo wtargnięcie wirusa do organizmu zazwyczaj ma przebieg bezobjawowy.
Po 1-8 tygodniach od zakażania mogą się pojawić objawy niespecyficzne takie jak: gorączka, powiększenie węzłów chłonnych, zapalenie gardła, wysypka na twarzy czy bóle stawów.

Pełnoobjawowa choroba rozwija się dopiero po kilku a nawet kilkunastu latach od wniknięcia komórek do organizmu.

W okresie przejściowym mogą jednak pojawić się pewnie sygnały ostrzegawcze, których nie należy lekceważyć. W przypadku gdy u danej osoby wystąpi:

przewlekająca się angina

gorączka utrzymująca się ponad miesiąc

znaczne osłabienie, utrata masy ciała

często występujące zapalenia płuc

…czy jakakolwiek inna „dziwna” długo trwająca infekcja, warto pomyśleć o zakażeniu wirusem HIV.

Jak sprawdzić czy jest się zakażonym?

Testy w kierunku zakażenia wirusem HIV można wykonać bez skierowania, bezpłatnie w jednym z punktów konsultacyjno-diagnostycznych

lista punktów: https://aids.gov.pl/pkd/

Na początku doradca przeprowadza rozmowę z osobą zgłaszającą się na badanie. Zarówno podczas rozmowy jak i w czasie całego procesu diagnostycznego, można liczyć na pełną dyskrecję ze strony pracowników laboratorium (badania wykonuje się „na hasło” bez konieczności okazania dowodu osobistego).

Następnie pobierana jest krew w celu wykrycia obecności przeciwciał anty-HIV.
Przeciwciała są obecne we krwi ok 12 tygodni od zakażenia wirusem – dlatego najlepiej zgłosić się do laboratorium ok. 3 miesięcy po sytuacji narażenia.

Jeśli wynik okaże się być pozytywny zostają wykonane badania potwierdzające.
Nikt poza osobą zgłaszającą się do laboratorium nie poznaje wyników testu.

Badanie w kierunku zakażenia HIV można również wykonać odpłatnie w laboratorium prywatnym.

Kto powinien wykonać test na HIV?

Każdy kto:

Kiedykolwiek odbył kontakt seksualny z

○mało znaną osobą,

○ osobą zakażoną,

○ osobą mającą wielu partnerów seksualnych

○ miał wielu partnerów seksualnych

○ nie stosował prezerwatyw podczas stosunków.

○ przebył jakąkolwiek inną chorobę przenoszoną drogą płciową

○ przyjmował narkotyki dożylne, korzystał ze sprzętu do iniekcji używanego przez inne osoby, miał kontakt z osobą przyjmującą narkotyki dożylne.

○ wykonywał tatuaż lub piercing przy użyciu sprzętu, który mógł nie zostać dostatecznie wysterylizowany.

Jak również każda kobieta planująca ciążą lub będąca na początku ciąży, nawet jeśli ginekolog nie zalecił takiego badania!

Źródło: https://aids.gov.pl/pkd/

Czy można zapobiec zakażeniu?

Jak dotąd nie wynaleziono szczepionki, która ochroniłaby nas przed zakażeniem.

Najskuteczniejszą metodą pozostaje zbadanie zarówno siebie jak i swojego partnera przed rozpoczęciem współżycia.

Jeśli decydujemy się na kontakt seksualny bez wcześniejszego badania, zawsze należy stosować prezerwatywy.

Profilktyka poekspozycyjna

Chorobie można zapobiec również po ryzykownym kontakcie z osobą chorą.

Warunkiem jest odpowiednio wczesne zgłoszenie się do poradni chorób zakaźnych po sytuacji narażenia na zakażenie. Niezmiernie ważny jest czas działania – po upływie 72h profilaktyka nie jest już skuteczna. Opiera się ona na przyjmowaniu leków antywirusowych pozwalających na całkowite usunięcie wirusa z organizmu. Koszt leczenia waha się od 2500zł do 4000-5000zł.
Koszty postępowania profilaktycznego w przypadku ofiar gwałtów oraz osób, które następnego dnia po odbyciu przypadkowego stosunku seksualnego, dowiedziały się, że partner jest zakażony zostaje pokryte przez budżet państwa.

Wstyd to nie chorować – wstyd to się nie leczyć!

AIDS jest chorobą przewlekłą, której nie da się wyleczyć, jednak od lat 90. XX wiemy jak skutecznie z nią walczyć. Obecna terapia pozwala na zmniejszenie replikacji wirusa i przynajmniej częściową odbudowę układu immunologicznego.

Jeśli leczenie antywirusowe zostanie rozpoczęte się we wczesnym momencie, przewidywana długość życia pacjentów jest taka sama jak u osób niezakażonych wirusem.

Podjęcie terapii nie tylko poprawia komfort i wydłuża czas życia pacjentów chorujących, ale również znacząco ogranicza ryzyko transmisji wirusa na bliskich osoby zakażonej.

Odpowiednio leczeni pacjenci mogą bezpiecznie współżyć.

Ponadto, kobiety będące pod specjalistyczną opieką mogą bezpiecznie zachodzić w ciążę.

Niestety, poza tym, że większość osób nie decyduje się na badanie, są też pacjenci, którzy – mimo że dobrze wiedzą, że są zakażeni – rezygnują z leczenia.
Znacznie prościej jest im udawać, że choroba nie istnieje – zwłaszcza jeśli nie daje żadnych objawów.
Takie osoby nie tylko pozwalają na stopniową destrukcję swojego organizmu, ale również, narażają swoich partnerów na zachorowanie.

Uważasz że to w porządku?

Warto się nad tym zastanowić, zanim zdecydujemy się w pełni komuś zaufać.

Autor: Anna Zaryczańska

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *